Beste  ouders  en leerlingen

Het was een vreemd jaar dat ten einde loopt. We herinneren ons nog het eerste klein bericht op de binnenzijde van de krant met de melding van een nieuw virus in China. We hadden geen vermoeden van wat ons te wachten stond. Zelfs toen een leerling me vroeg of we ooit de school zouden moeten sluiten, antwoordde ik geruststellend.

Kort nadien ging het snel: school toe, overvolle ziekenhuizen, geïsoleerde grootouders, hoge sterftecijfers, iedereen kent wel iemand…, crisisvergaderingen, crisiscommunicatie, afstandsonderwijs, afgelaste reizen, nieuwe deliberatiecriteria, positieve tests, quarantaines,  eenzaamheid, lockdowns, lockdownfeestjes, openbare lofredes op de ICT toekomst, geheime verlangens naar contactonderwijs, het nieuwe normaal en voor sommigen het ergste: geen examens.

Drones boven een onwezenlijk mooie proclamatie.

Het wordt voor vele families een verscheurende keuze met kerst: de regels respecteren of toch familie uitnodigen. Moraliseren baat niet, maar hoe kan men nu nog reizen verantwoorden? En toch is een vakantie met meer alleen  zijn geen vloek. Het is ook een kans op reflectie, op diepere keuzes, op gebed. Eenzaam kan men ook met velen zijn.

Het doet me terugdenken aan de toespraak van de aalmoezenier van het UZ Gent in het begin van het schooljaar. De man, die elke dag miserie van dichtbij meemaakt, hield een authentiek pleidooi voor spiritualiteit. “Zorg dat je een spiritualiteit hebt in je leven. En zorg dat ze echt van jou is. Misschien is dat wel je grootste opdracht.”

Het is het mooiste wat ik jullie kan toewensen voor deze tijd en voor het komend jaar: een doorleefde spiritualiteit, een tijd om alleen te zijn maar vooral een tijd om dan nog inniger samen te zijn, een tijd van nabijheid.

Samen met alle collega ‘s wensen we jullie dus een innig kerstfeest toe en een hoopvol nieuwjaar.

Guy Dalcq in naam van het lerarenkorps en het directieteam.

Dit bericht delen:



Ga terug